Vrijdagavond ging ik redelijk snel naar mijn zitplaats toe. Aan het eind van het verhaal van de spreker, nog net voordat mensen naar voren werden geroepen, zag ik een sleutel in het midden van een kluisdeur steken in een soort visioen. Ik vertelde dat aan iemand, omdat ik niet begreep wat het betekende. Hij zei dat ik maar naar voren moest gaan. Ik heb toen nog geen antwoord gehad op wat het betekende en gaf het maar weer terug aan God.

Zaterdagmiddag, in de pauze tussen Joop Gottmers verhaal in, heb ik even de rust opgezocht om met God alleen te kunnen zijn. Op een gegeven moment werd ik heel onrustig al had ik geen idee waarom. God zei tegen mij dat ik terug moest naar de dienst. Hij zei dat Hij me nog meer wilde zegenen dan ik al was (er waren naast dit al heel veel andere dingen gebeurd die heel bijzonder waren). Ik twijfelde of het wel Gods stem was en dacht dat het mijn eigen gedachten waren. Dus ik vroeg God om een teken. Hij zei: "Je zult iemand tegenkomen die jouw naam noemt". Ik vroeg me af wat daar zo bijzonder aan was maar ging, nog steeds onrustig, naar de dienst terug.

Op een gegeven moment begon Joop Gottmers over de bakken met briefjes die rond zouden gaan en ik begon ontzettend te huilen. Ik begreep alleen niet waarom. Tot het moment waarop ik het briefje kreeg, toen wist ik ineens wat ik erop moest schrijven. Ik heb het in het vuur gedaan en toen kwamen woorden in mijn hoofd van het lied "al mijn zonden, al mijn zorgen". Een lied dat mij altijd heel veel doet. Ik brak. Een man troostte me en opeens voelde ik me weer volledig rustig. Er was toen weer aanbidding en vlak voor de pauze van het avondeten moest ik even bellen. Toen ik de zaal uitliep, zei de voorzanger deze woorden: "ik en mijn huis, wij zullen de Here dienen" dat was echt bijzonder! Hendrik (mijn naam) betekend "Heer van zijn huis" en sinds een korte tijd was het vers dat Jozua daar zegt in de bijbel bijna mijn lijftekst. Deze man noemde mijn naam en daarmee gaf God dus het teken dat ik nog verder gezegend zou worden.

Na de pauze liep ik naar de boekentafel en daar zag ik een boekje liggen met op de voorkant een deur waar een grote sleutel in stak, precies zoals ik vrijdagavond voor me had gezien. Ik las de achterkant en dacht; dit kan niet voor mij zijn, het sprak me helemaal niet aan. Maar op het moment dat ik het boekje opensloeg, stond daar precies beschreven de dingen die ik op het briefje had geschreven dat in het vuur ging tijdens Joop zijn verhaal en waar ik dus over werd aangeraakt door God. Het boekje is "Dromen met God" van Bill Johnson. Ik kocht het boekje en ben direct zondag gaan lezen. Ieder woord sprak me heel diep aan, alsof God ieder woord Zelf uitsprak. Het begin ging over dat Jezus vriend wil zijn en wat dat inhoud.

Sinds het weekend is er veel veranderd in mijn leven, mijn gedachten en doen. Ik heb veel meer contact met God en eigenlijk kan ik met Paulus meepraten als hij zegt dat hij alles als verlies is gaan beschouwen sinds hij door God is veranderd. Een voorbeeld is dat ik heel vaak heel veel achter de computer zat. Momenteel doe ik dat eigenlijk alleen wanneer het echt moet. Voor de rest doe ik heel veel dingen anders, waaronder dat boekje en de Bijbel lezen.

God is geniaal in wat Hij doet en alle eer komt Hem toe! Hij is de Maker van alle dingen en in Hem vind alles zijn doel!

Gods zegen over alles!
Hendrik Hamming